Luis Buñuel'in yönettiği 1961 yapımı Viridiana, sinema tarihinin en cesur ve tartışmalı filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, son keşişlik yeminlerini vermek üzere olan genç ve idealist rahibe Viridiana'nın hikayesini anlatır. Başrahibesinin isteği üzerine, uzun süredir görmediği dul amcası Don Jaime'yi ziyaret etmek için manastırdan ayrılır. Ancak bu ziyaret, onun inanç dünyasını ve masumiyetini temelden sarsacak olayların başlangıcı olur.

Silvia Pinal'ın canlandırdığı Viridiana karakteri, katı dini kurallar ile insani zaaflar arasındaki çatışmanın simgesi haline gelir. Fernando Rey'in performansıyla hayat bulan Don Jaime ise, melankolik ve rahatsız edici bir karakter olarak izleyiciyi derinden etkiler. Buñuel, karakterlerin psikolojik derinliklerini ustalıkla işleyerek, din, ahlak, cinsellik ve sınıf farklılıkları gibi temaları keskin bir ironi ve eleştirel gözle ele alır.

Film, özellikle İspanya'da ve Vatikan'da büyük tepki çekmiş, sansüre uğramıştır. Ancak bu tartışmalar, onun değerini artırmış ve Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazanmasını sağlamıştır. Görsel dili ve sembolizmiyle (özellikle son sahnedeki 'Son Akşam Yemeği' parodisi) unutulmaz bir iz bırakan Viridiana, sürrealist sinemanın kilometre taşlarındandır.

Viridiana izlemek, sadece bir film deneyimi değil, aynı zamanda insan doğası ve toplumsal normlar üzerine derin bir düşünme fırsatı sunar. Buñuel'in eleştirel bakış açısı ve kışkırtıcı anlatımı, filmin güncelliğini hiç yitirmemesini sağlamıştır. Sanat sinemasına ilgi duyan her izleyicinin mutlaka görmesi gereken, zamansız bir klasik.