The White Balloon (Badkonake Sefid), 1995 yapımı, yönetmenliğini Jafar Panahi'nin üstlendiği ve senaryosunu ünlü yönetmen Abbas Kiarostami'nin yazdığı İran filmidir. Film, Yeni Yıl (Nevruz) arifesinde, yedi yaşındaki Razieh'in annesinden aldığı para ile bir altın balık almak istemesiyle başlar. Ancak, paranın bir kanalizasyon ızgarasına düşmesi, Razieh'in bu parayı kurtarmak için şehirdeki çeşitli insanlardan yardım istemesiyle gelişen dokunaklı ve sade bir öyküyü anlatır. Film, çocuğun saf ve kararlı dünyasını, yetişkinlerin bazen kayıtsız bazen de yardımsever dünyasıyla kontrast oluşturarak yansıtır.

Oyunculuk performansları, özellikle başroldeki Aida Mohammadkhani'nin (Razieh) doğal ve inandırıcı performansı, filmin gerçekçi ve samimi havasını güçlendiriyor. Yönetmen Jafar Panahi, minimal ve gözlemci bir yaklaşımla, günlük hayatın içinden sıradan ama evrensel bir insanlık durumunu ele alıyor. Kamera, çoğunlukla Razieh'in peşinden giderek izleyiciyi onun masumiyet dolu macerasının bir parçası haline getiriyor.

The White Balloon, sade bir anlatımla, umut, yardımlaşma ve çocukluk inatçılığı gibi temaları işliyor. İran sinemasının insan hikayelerine odaklanan poetik geleneğinin güzel bir örneği olan film, evrensel duygulara hitap ediyor. Sessiz ve derin bir etki bırakan bu filmi izlemek, farklı bir kültürde geçen, ancak herkesin anlayabileceği duygusal bir yolculuğa çıkmak demek. Sade sinemaseverlerin değil, insan doğasına dair samimi portreler arayan herkesin izlemesi gereken bir başyapıt.