Zaza Urushadze'nin yönettiği ve En İyi Yabancı Film dalında Oscar adayı olan Tangerines (Mandariinid), 1992 Abhazya Savaşı'nın çatışma ortamında geçen evrensel bir insanlık hikayesini anlatıyor. Film, bölgedeki Estonyalı mandalina yetiştiricilerinden biri olan yaşlı Ivo'nun, kapısının önünde gerçekleşen bir çatışmadan sonra yaralı kalan iki düşman askerini (biri Çeçen paralı asker Ahmed, diğeri Gürcü asker Niko) evine alıp iyileştirmeye çalışmasını konu alır. Başlangıçta birbirlerine düşmanlık besleyen bu iki adam, Ivo'nun sakin ve insancıl evinde, savaşın yapay sınırlarını sorgulamaya başlar.

Oyunculuk performansları son derece güçlüdür. Lembit Ulfsak, Ivo rolünde sakin, bilge ve yorgun bir insanlık timsali yaratırken, Giorgi Nakashidze (Ahmed) ve Misha Meskhi (Niko) arasındaki gerilim ve yavaş yavaş gelişen diyalog, filmin bel kemiğini oluşturur. Karakterlerin derinliği ve aralarındaki ilişkinin gelişimi, seyirciyi de düşünmeye sevk eder.

Film, görsel olarak da etkileyicidir. Gürcistan'ın doğal güzellikleri ile savaşın yıkıcı izleri kontrast oluşturur. Sade ve etkili sinematografi, hikayenin duygusal ağırlığını destekler. Tangerines, savaşın anlamsızlığını, insanlığın ortak paydalarını ve nefretin üstesinden gelebilme ihtimalini, didaktik olmadan, son derece incelikli ve dokunaklı bir şekilde işler. Savaş karşıtı bir manifesto olmanın ötesinde, bireysel insan deneyimine odaklanır. İzleyiciye, tarih kitaplarında anlatılmayan, cephe gerisindeki küçük ama anlamlı bir insanlık dersini sunar. Bu nedenle, sadece iyi bir drama değil, aynı zamanda evrensel değerler üzerine düşündüren unutulmaz bir sinema deneyimidir.