Luis Buñuel'in 1967 yapımı başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının yapaylığı, cinsel arzular ve toplumsal tabuların kesişiminde gezinir. Catherine Deneuve'un unutulmaz performansıyla hayat verdiği Séverine, dışarıdan mükemmel görünen bir evliliğe sahip genç ve güzel bir kadındır. Ancak iç dünyasında, gerçek arzuları ile toplumun dayattığı rol arasında sıkışmıştır. Bu çatışma, onu Paris'in karanlık ve gizemli bir köşesinde, öğleden sonraları çalıştığı bir geneleve sürükler. Burada 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adını alır.

Film, Séverine'in bu çifte hayatı sürdürürken yaşadığı psikolojik gerilimi, Buñuel'in tipik sürrealist ve keskin bakış açısıyla yansıtır. Rüya sekansları ile gerçeklik iç içe geçer, izleyiciyi Séverine'in bilinçaltının derinliklerine götürür. Deneuve'un soğuk ve mesafeli güzelliği, karakterin içsel fırtınalarıyla mükemmel bir tezat oluşturur. Jean Sorel'in canlandırdığı koca Pierre ise, bu karmaşık psikolojik portrenin tamamlayıcı bir parçasıdır.

Belle de Jour, sadece bir kadının cinsel keşfini değil, aynı zamanda özgürlük, kimlik ve toplumsal baskı üzerine derin bir meditasyondur. Buñuel, seyirciyi yargılamaya ya da kolay cevaplar sunmaya zorlamaz; bunun yerine, rahatsız edici sorular sormaya davet eder. Görsel zarafeti, unutulmaz karakterleri ve zamanın ötesindeki temalarıyla, sinema tarihinin en cesur ve düşündürücü filmlerinden biri olmaya devam ediyor. Cinsellik, arzu ve toplumsal normlar hakkında sarsıcı bir başyapıt arayan herkes için temel bir izleme deneyimidir.